دوستت دارم

بگير از من تو اين دل يادگاري 

  که تنها لايق اين دل تو بودي  

 هزاران خواستند اين دل بگيرند  

 ندادم چون عزيز دل تو بودي

گفتمش نقاش را نقاشي بکش از زندگي ، با قلم نقش حبابي بر لب دريا کشيد...

سلام من این نوشته هارو از وب سایت یکی از دوستان گرفتم که به نظر من فوق العاده بود خیلی قشنگه حتما بخون البته با معذرت خواهی از دوستمون که مطالب وب سایتشو کپی کردم چون قشنگ بود این کارو کردم

چشمانت را برای زندگی می خواهم

اسمت را برای دلخوشی می خوانم

دلت را برای عاشقی می خواهم

صدایت برای شادابی می شنوم

دستت را برای نوازش و پایت را برای همراهی می خواهم

عطرت را برای مستی می بویم

خیالت را برای پرواز می خواهم

و خودت را برای پرستش می خواهم

دیروز تو را خواندم،غزل چشمهایت به دلم نشست

   امروز مثنوی خداحافظی نگاهت را ،ورق ورق مرور می کنم ،
     
               احساس می کنم قصیده باز گشت تو هنوز بوی انتظار می دهد...

دلم را در غمت کردم زهر ویرانه ویرانتر 
       
                             چو دیدم دوست می دارد دلت دلهای ویران را

می گویند غروب جایی است که زمین آسمان را می بوسد...
 
 امشب برای تو غروب می کنم ....
 
  کجایی آسمان من

عشق با روح شقایق زیباست

عشق با حسرت عاشق زیباست

عشق با نبض دقایق زیباست

عشق با زهر حقایق زیباست

عشق با در حسرت دیدار تو بودن زیباست

راستی یادت نره میدونی که چیرو میگم نه نه بابا نظر دیگه

عاشقی در خون خود غلطیدن است

در کتاب خواندم سیگار بد است دیگر سیگار نکشیدم

در کتاب خواندم دروغ بد است دیگر دروغ نگفتم

در کتاب خواندم عشق بد است

اما این بار

دیگر کتاب نخواندم

سلام به شما دوستان عزیز امروز چند عکس بچه گذاشتم براتون امیدوارم که خوشتون بیاد.

راستی عزیز نظر یادت نره.اگه عکس های دیگه ای هم خواستی تو نظرات یگو تا برات بزارم.ممنون

چرا تو ای شکسته دل خدا خدا نمی کنی        خدای چاره ساز را چرا صدا نمی کنی

به هر لب دعای تو فرشته بوسه می زند         برای درد بی امان چرا دعا نمی کنی

ز پرنیان بسترت شبی جدا نبوده ای               پرند خواب را زخودچرا جدا نمی کنی

به قطره قطره اشک تو خدا نظاره می کند        به وقت گریه ها چرا خدا خدا نمی کنی

سحر زباغ ناله ها گل مراد می دهد             به نیمه شب چرا لبی به ناله وا نمی کنی

دل تو مانده در قفس جدا ز اشیان خود              پرنده اسیر را چرا رها نمی کنی

ز اشک نقره فام خود به کیمیای نیمه شب         مس سیاه قلب را چرا طلا نمی کنی

به بند کبر و ناز خود از ان اسیر مانده ای      که روی عجز و بندگی به کبریا نمی کنی

مدت هابود که مي خواستم رازي را که در سينه دارم به تو بگويم. اما نتوانستم. دوست داشتم هنگامي که از کنارم مي گذري اين راز را در چشمان عاشقم بخواني.ولي تو با بي اعتنايي مي گذشتي تا اينکه امروز قلم را برداشتم تا از بي مهريت بنويسم. ولي وقتي قلم را از روي کاغذ برداشتم ديدم نوشته ام: "با تمام وجود دوستت دارم

کاش ميدانستي که درون قلبم خانه اي داري تو که هميشه آنرا با شفق مي شويم و با آن ميگويم که تويي مونس شبهاي دلم کاش ميدانستي باغ غمگين دلم بي تو تنها شده است و گل غم به دلم وا شده است کاش ميدانستي که درون قلبم با تبشهاي عشق هم صدا هستي تو .کاش ميدانستي که وجود تو و گرماي صدايت به من خسته و آشفته حال زندگي مي بخشد کاش ميدانستي....... کاش مي دانستي......

گفتم : مجنونم کفتي : باش
گفتم : مجنون توام ليلي گفتي : باش
گفتم : چاره چيست ؟ گفتي : انتظار
گفتم : چه سخت است؟ گفتي : چه زيباست
گفتم : تا به کي؟ گفتي : تا به آن وقت که چون شمع بسوزي از سر تا به پاي
گفتم : افسوس که نداني در اين سوختن بالهاي تو هم خواهد سوخت اي پروانه من 

                                                             

اگر باد بودم مي وزيدم، اگر ابر بودم مي باريدم، اگر مهر بودم مي تابيدم، اگر خدا بودم مي آفريدم تا بداني دوستت دارم ....

گفتي که مرا دوست نداري گله اي نيست بين من و عشق تو ولي فاصله اي نيست گفتم که صبر کن و گوش به من دار گفتي که نه بايد بروم حوصله اي نيست پرواز عجب عادت خو بيست ولي تو رفتي و ديگر اثر از چلچله اي نيست گفتي که کمي فکر خودم باشم و آنوقت جز عشق تو در خاطر من مشغله اي نيست رفتي تو خدا پشت و پناهت به سلامت بگذار بسوزد دل من مسئله اي نيست

در راه زندگی عشق سرعت بخش و عقل جهت دهنده است       

عاشقان بدون عقل گمراه می شوند 

عاقلان بدون عشق در جا می زنند

فرياد من از داغ توست ...... بيهوده خاموشم مکن ...... حالا که يادت ميکنم ...... ديگر فراموشم مکن ...... همرنگ دريا کن مرا ...... يکبار معنا کن مرا

اگه يه روز آدما رو با رنگ بشناسن دوست دارم رنگت آبي باشه … كه مثل آسمون هميشه رو سرم باشي .. مي ميرم برات

زندگي داريم تا زندگي ! مرگ داريم تا مرگ ! زندگي داريم تا مرگ/آدم با سبزي و صفا که دمخور باشد ، سبز مي شود/اگر هنوز نمرده ايد ، چيز زيادي از دست نداده ايد . /مرگ اولين گام براي آخرين راه حل است

هنوزم در پی اونم

که عمری مرحمم باشد

شریک خنده و شادی

ر ف ی ق ماتمم باشد

به چشمانت بیاموز که

                          هر کس ارزش دیدن ندارد

به دستانت بیاموز که

                          هر گلی ارزش چیدن ندارد

به قلبت بیاموز که

                        هر کس کنج ان جای ندارد

و بیاموز که

                      ابی بودن عشق می خواهد

شمع دانی به لب مرگ به پروانه چه گفت؟

گفت که ای عاشق دیوانه فراموش شوی

سوخت پروانه ولی خوب جوابش را دارد

گفت طولی نکشد تو نیز خاموش شوی

هنوز هم می یای تو خوابم تو شبای پر ستاره

هنوز هم می گم خدایا کاشکی برگرده دوباره

دیشب من از زمزمه عشق تو بیدار شدم

تو چه کردی که به عشق تو گرفتار شدم

هرگاه دلت هوایم را كرد، به آسمان بنگر و ستارگان را ببین كه همچون دل من در هوایت می تپند

هرگز چشمانت را براي کسي که معني نگاهت را نمي فهمد گريان نکن

روز اول گل سرخي برام آوردي گفتي براي هميشه دوستت دارم روز دوم گل زردي برايم آوردي گفتي دوستت ندارم روز سوم گل سفيدي برايم آوردي و سر قبرم گذاشتي و گفتي منو ببخش فقط يه شوخي بود

مي خواستم زندگي کنم ، راهم را بستند ستايش کردم ، گفتند خرافات است عاشق شدم ، گفتند دروغ است گريستم ، گفتند بهانه است خنديدم ، گفتند ديوانه است دنيا را نگه داريد ، مي خواهم پياده شوم

شبی پرسیدم او رابا  بی قراری بغیر از من کسی را  دوست داری سرش را از خجالت برهم انداخت میان گریهایش گفت/ اری